در کلینیک شنوایی توران سمعک با انواع خدمات شنوایی همراه شما هستیم 

1. صدای زنگ و سوت (فیدبک): این مسئله معمولاً به چند دلیل اتفاق می افتد که اصلی ترین علت آن جایگذاری نامناسب سمعک و یا قالب سمعک در گوش می باشد. دلایل دیگری مثل جرم گوش، پارگی تیوب قالب و یا در مواردی به خاطر تنظیمات سمعک نیز می تواند اتفاق بیافتد. توصیه می شود در صورت بروز فیدبک (سوت سمعک) برای رفع مشکل با ادیولوژیست خود مشورت کنید.

2. کیفیت صدا: برخی کاربران احساس می‌کنند که صدای سمعک طبیعی نیست یا کیفیت صدای دریافتی با سمعک به اندازه کافی واضح و شفاف نیست. باید در نظر داشت که انتخاب مدل مناسب سمعک با سطح کیفیت خوب، تنظیمات متناسب با افت شنوایی و وضعیت عصب شنوایی کاربر سمعک در حل این مشکل بسیار تاثیرگذار است.

3. مشکل در شنوایی صداهای پس‌زمینه: یکی از چالش‌های رایج، شنیدن صدای پس‌زمینه همراه با صدای اصلی است. کاربران معمولاً می‌گویند که در محیط‌های شلوغ، تفکیک صداها برایشان دشوار است. این مشکل ارتباطی به سمعک ندارد! بلکه به دلیل ضعف عصب شنوایی و محرومیت شنوایی فرد در طول دوران کم شنوایی اتفاق می افتد و جالب است بدانید که استفاده منظم و مداوم از سمعک می تواند روند پیشرفت این مشکل را کندتر کند. همینطور می توانید از ادیولوژیست خود بخواهید هنگام تنظیم سمعک این مشکل را در تنظیمات لحاظ نماید.

4. ناراحتی جسمی: بعضی افراد از ناراحتی در گوش، فشار یا حساسیت پوست در ناحیه اطراف سمعک شکایت دارند. در سمعکهای جدید و پیشرفته با کوچک شدن اندازه سمعک و به طبع آن سبک شدن آنها این مشکل تا حد زیادی برطرف شده است.

5. عمر باتری کوتاه: مشکل دیگر، نیاز به تعویض مکرر باتری است. باتری‌های سمعک به‌طور معمول عمر محدودی دارند و ممکن است کاربران از این موضوع ناراضی باشند. در این زمینه نیز سمعک های قابل شارژ می توانند جایگزین مناسبی باشند

6. قیمت و هزینه‌های نگهداری: برخی کاربران از هزینه‌های بالای خرید سمعک و همچنین هزینه‌های مربوط به نگهداری و تعمیر آن شکایت دارند.

7. مشکل در استفاده از دستگاه‌های جانبی: بعضی از کاربران با اتصال سمعک به دستگاه‌های جانبی مانند تلفن همراه یا تلویزیون مشکل دارند. ما تلاش می کنیم تا با کمترین ابزار جانبی نیازهای کاربر سمعک را مرتفع سازیم و در صورت نیاز به استفاده از وسایل جانبی آموزشهای لازم در مورد نحوه استفاده و نگهداری از آنها را به مددجو ارائه دهیم.

این شکایات عمدتاً با تنظیمات دقیق‌تر، انتخاب مدل مناسب‌تر یا آموزش صحیح کاربر برای استفاده بهتر از سمعک قابل رفع هستند.

سمعک‌ها دستگاه‌های الکترونیکی حساسی هستند و تماس با آب می‌تواند به آنها آسیب برساند. در زیر به مواردی که مربوط به تماس سمعک با آب می‌شود اشاره می‌کنم:

1. آسیب به اجزای داخلی: سمعک‌ها دارای قطعات الکترونیکی بسیار حساسی هستند که در صورت تماس با آب ممکن است دچار خرابی شوند. آب می‌تواند به باتری، میکروفون و بلندگوها نفوذ کرده و باعث خرابی دائم شود.

2. تعریق و رطوبت: رطوبت ناشی از تعریق یا هوای مرطوب نیز می‌تواند به مرور زمان به سمعک آسیب برساند. برای این منظور برخی از سمعک‌ها دارای پوشش‌های ضدآب یا مقاوم در برابر رطوبت هستند.

3. استفاده در حمام یا استخر: سمعک نباید در حمام، زیر دوش یا استخر استفاده شود. آب معمولی یا کلردار می‌تواند به دستگاه آسیب بزند. بنابراین بهتر است قبل از هر نوع فعالیت مرتبط با آب، سمعک از گوش برداشته شود.

4. سمعک‌های ضدآب: برخی از سمعک‌ها دارای ویژگی‌های مقاوم در برابر آب (IP67 یا IP68) هستند. این سمعک‌ها می‌توانند تا حدی در برابر آب و گرد و غبار مقاوم باشند. اما حتی این سمعک‌ها نیز معمولاً برای غوطه‌ور شدن طولانی در آب مانند شنا توصیه نمی‌شوند.

5. خشک کردن سمعک: اگر سمعک به‌طور تصادفی در معرض آب قرار گرفت، بهتر است سریعاً آن را خاموش کرده، باتری را خارج کنید و با یک پارچه خشک کنید. استفاده از دستگاه‌های خشک‌کن مخصوص سمعک یا قرار دادن آن در یک محفظه با سیلیکا ژل نیز به جذب رطوبت کمک می‌کند.

در کل، تماس سمعک با آب باید به حداقل برسد و در مواقعی که امکان تماس با آب وجود دارد، سمعک از گوش خارج شود تا از آسیب دیدن آن جلوگیری شود.

سمعک برای کودکان به دلیل نیازهای ویژه و حساسیت‌های رشدی آنها دارای ویژگی‌ها و ملاحظات خاصی است. کودکان ممکن است از سمعک در سنین مختلف، از نوزادی تا نوجوانی، نیاز داشته باشند و طراحی و عملکرد سمعک باید متناسب با نیازهای شنوایی و سبک زندگی آنها باشد. در ادامه به برخی از نکات مهم در ارتباط با سمعک برای کودکان اشاره می‌کنم:

1. تناسب اندازه و طراحی

• اندازه کوچک و طراحی مناسب: سمعک‌هایی که برای کودکان طراحی می‌شوند، باید کوچک و راحت باشند. این دستگاه‌ها معمولاً پشت گوشی (BTE) هستند تا به خوبی در گوش کوچک کودکان جا شوند و قابل استفاده باشند.
• رنگ‌بندی و طراحی جذاب: بسیاری از سمعک‌های کودکان در رنگ‌ها و طرح‌های جذاب ارائه می‌شوند تا کودکان به پوشیدن آن علاقه‌مند شوند.

2. امنیت و مقاومت

• مقاوم در برابر آب و گرد و غبار: کودکان ممکن است در شرایط مختلفی بازی کنند که باعث تماس سمعک با آب، گرد و غبار یا تعریق شود. سمعک‌های مقاوم در برابر آب و گرد و غبار برای کودکان بسیار مناسب هستند.
• قفل باتری: سمعک‌های مخصوص کودکان دارای قفل‌های ایمنی روی محفظه باتری هستند تا از دسترسی کودک به باتری جلوگیری کنند و خطر بلعیده شدن باتری کاهش یابد.

3. توانایی تنظیم و اتصال به دستگاه‌های جانبی

• قابلیت اتصال به دستگاه‌های جانبی: بسیاری از سمعک‌های کودکان قابلیت اتصال به دستگاه‌های کمک شنوایی مانند میکروفون‌های از راه دور، سیستم‌های FM (برای استفاده در مدارس)، و دستگاه‌های جانبی مانند تلویزیون یا گوشی‌های هوشمند را دارند.
• تنظیمات قابل تطبیق: سمعک‌های کودکان باید قابل تنظیم باشند تا با رشد شنوایی و تغییرات گوش کودک، تنظیمات به‌روزرسانی شوند.

4. پردازش صدای پیشرفته

• کاهش نویز محیطی: کودکان به دلیل محیط‌های پر سر و صدا مانند مدرسه، نیاز به سمعکی دارند که قابلیت پردازش صدای پیشرفته داشته باشد و بتواند نویز پس‌زمینه را کاهش دهد تا تمرکز بر روی صداهای گفتاری بهتر شود.
• کیفیت صدای طبیعی: سمعک باید صدای واضح و طبیعی ارائه دهد تا کودک بتواند به درستی از آن استفاده کند و مهارت‌های زبانی خود را توسعه دهد.

5. پشتیبانی از رشد زبانی و اجتماعی

• تشویق به استفاده مداوم: کودکان باید تشویق شوند تا سمعک را به‌طور مداوم استفاده کنند. برای این منظور، سمعک باید به اندازه کافی راحت باشد و همچنین جذابیت‌های ظاهری داشته باشد.
• کمک به رشد زبانی: کودکان با کاهش شنوایی نیاز دارند که در طول مراحل رشد زبانی، دسترسی مداوم به صداهای محیط داشته باشند. سمعک‌هایی که برای کودکان طراحی شده‌اند، در این مسیر کمک بزرگی می‌کنند.

6. پشتیبانی از والدین و مربیان

• آموزش به والدین: والدین باید آموزش‌های لازم برای استفاده، تنظیم و نگهداری از سمعک کودک را ببینند.
• نظارت بر عملکرد: مربیان و والدین می‌توانند از ابزارهای نظارتی استفاده کنند تا اطمینان حاصل کنند که سمعک به درستی کار می‌کند و کودک در محیط‌های مختلف از آن بهره‌مند است.

7. پایش و ارزیابی مداوم

• ارزیابی منظم شنوایی: کودکان نیاز به ارزیابی‌های منظم شنوایی دارند تا اطمینان حاصل شود که سمعک به درستی تنظیم شده و شنوایی آنها در حال بهبود است.
• تنظیمات متناسب با سن و نیازها: با رشد کودک و تغییرات در نیازهای شنیداری او، سمعک باید به صورت دوره‌ای تنظیم شود.

نتیجه‌گیری:

سمعک برای کودکان باید ویژگی‌هایی از جمله ایمنی، راحتی، کیفیت صدای بالا و امکان تنظیم متناسب با رشد و تغییرات را دارا باشد. همچنین، پشتیبانی والدین و مربیان برای استفاده صحیح و نظارت بر عملکرد سمعک ضروری است تا کودک به طور مؤثر از این وسیله استفاده کند و رشد زبانی و اجتماعی او به خوبی پیش برود.

پروتز کاشت حلزونی (Cochlear Implant) و سمعک هر دو دستگاه‌هایی هستند که به افرادی با کم‌شنوایی یا ناشنوایی کمک می‌کنند، اما تفاوت‌های اساسی در عملکرد و نوع استفاده از این دو وجود دارد. در ادامه به مهم‌ترین تفاوت‌های بین پروتز کاشت حلزونی و سمعک اشاره می‌کنم:

1. نوع کم‌شنوایی هدف

• سمعک: برای افرادی با کم‌شنوایی ملایم تا شدید مناسب است. این دستگاه صداهای خارجی را تقویت می‌کند تا فرد بتواند آنها را بهتر بشنود.
• کاشت حلزونی: برای افرادی با کم‌شنوایی بسیار شدید تا عمیق (به ویژه ناشنوایان) که سمعک نمی‌تواند برای آنها کارآمد باشد. کاشت حلزونی جایگزین عملکرد حلزون گوش داخلی می‌شود و صدا را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کند.

2. نحوه عملکرد

• سمعک: به‌طور ساده، سمعک یک دستگاه تقویت‌کننده صدا است. صداها از طریق میکروفون گرفته می‌شوند، تقویت می‌شوند و سپس به گوش منتقل می‌شوند. این تقویت باعث می‌شود تا صداها برای فردی که کم‌شنوا است، بلندتر و قابل‌شنیدن‌تر شوند.
• پروتز کاشت حلزونی: برخلاف سمعک، کاشت حلزونی صداها را مستقیماً به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کند و این سیگنال‌ها را به عصب شنوایی ارسال می‌کند. کاشت حلزونی شامل دو بخش است: یک قسمت خارجی (میکروفون و پردازشگر صدا) و یک بخش داخلی که در طی جراحی در داخل گوش کاشته می‌شود. این دستگاه‌ها bypass حلزون آسیب‌دیده گوش را انجام می‌دهند.

3. ساختار و نصب

• سمعک: به سادگی در گوش قرار می‌گیرد و نیازی به جراحی ندارد. انواع مختلفی از سمعک‌ها وجود دارد، از جمله سمعک‌های پشت گوشی (BTE) و سمعک‌های داخل گوشی (ITE).
• پروتز کاشت حلزونی: نیاز به جراحی دارد. بخش داخلی دستگاه در زیر پوست و در حلزون گوش کاشته می‌شود. جراحی کاشت حلزونی نیازمند ارزیابی‌های پزشکی و شنوایی‌شناختی پیش از جراحی است.

4. تقویت صدا در مقابل ارسال مستقیم به عصب شنوایی

• سمعک: برای افراد با حلزون گوش سالم مناسب است که تنها نیاز به تقویت صدا دارند. عملکرد سمعک وابسته به توانایی گوش داخلی برای پردازش صدای تقویت‌شده است.
• کاشت حلزونی: برای افرادی که حلزون گوش داخلی‌شان آسیب‌دیده است و حتی با تقویت صدا قادر به شنیدن نیستند. کاشت حلزونی مستقیماً عصب شنوایی را تحریک می‌کند و عملکرد حلزون را نادیده می‌گیرد.

5. میزان و نوع بهبود شنوایی

• سمعک: برای افرادی با کم‌شنوایی ملایم تا شدید مفید است و می‌تواند کیفیت شنیداری را به‌طور قابل توجهی بهبود دهد. با این حال، سمعک تنها صدای محیط را تقویت می‌کند و اگر کم‌شنوایی بسیار شدید باشد، سمعک ممکن است کافی نباشد.
• پروتز کاشت حلزونی: این دستگاه می‌تواند برای افرادی که حتی با سمعک نیز قادر به شنیدن نیستند، شنوایی ایجاد کند. با این حال، شنیدن با کاشت حلزونی ممکن است متفاوت از شنوایی طبیعی باشد و نیاز به آموزش و تمرین برای درک صحیح صداها دارد.

6. هزینه و فرایند درمان

• سمعک: نسبتاً کم‌هزینه‌تر است و فرایند استفاده از آن بدون جراحی است. سمعک‌ها معمولاً نیاز به تنظیمات مداوم دارند، اما فرایند نصب و استفاده از آنها ساده است.
• پروتز کاشت حلزونی: هزینه کاشت حلزونی بیشتر است و به جراحی و پیگیری‌های پس از جراحی نیاز دارد. همچنین، پس از نصب، فرد نیاز به توانبخشی و آموزش‌های شنوایی دارد تا بتواند به درستی از کاشت استفاده کند.

7. زمان نتیجه‌گیری و توانبخشی

• سمعک: پس از تنظیم اولیه، بهبود شنوایی سریعاً قابل احساس است و نیاز به زمان کمتری برای عادت کردن دارد.
• پروتز کاشت حلزونی: بعد از جراحی و روشن شدن دستگاه، نیاز به دوره‌ای از توانبخشی و تمرین وجود دارد تا فرد به شنوایی جدید خود عادت کند و بتواند به درستی از آن بهره ببرد.

8. مناسب برای سنین مختلف

• سمعک: برای همه سنین از جمله کودکان و سالمندان قابل استفاده است.
• کاشت حلزونی: برای کودکان با کم‌شنوایی شدید یا عمیق که در مراحل اولیه رشد زبانی هستند، بسیار مناسب است. هرچه کاشت در سنین پایین‌تر انجام شود، نتایج بهتری در توسعه زبان و گفتار دارد.

نتیجه‌گیری:

• سمعک برای افرادی با کم‌شنوایی ملایم تا شدید که گوش داخلی آنها همچنان می‌تواند صداها را پردازش کند، مناسب است.
• پروتز کاشت حلزونی برای افرادی با کم‌شنوایی شدید تا عمیق که سمعک نمی‌تواند به آنها کمک کند، کاربرد دارد و مستقیماً عصب شنوایی را تحریک می‌کند.

هر کدام از این دستگاه‌ها بسته به نوع و شدت کم‌شنوایی، نیازهای شنیداری فرد و شرایط پزشکی مناسب هستند و باید با مشورت پزشک متخصص و شنوایی‌شناس انتخاب شوند.